حمل و نصب لوله کاروگیت از مراحل بسیار مهم و حساس در پروژه های صنعتی و عمرانی و غیره است. چون هرگونه اشتباه در مراحل اجرای لوله کاروگیت می تواند باعث آسیب به بدنه آنها شده و به مرور کارایی لوله کاهش پیدا می کند. کاروگیت سازان در ادامه تمام مراحل و طریقه حمل و نصب لوله های کاروگیت را به همراه استانداردها و جزئیات مهم آن بررسی می کند.
راهنمای حمل لوله کاروگیت
لوله کاروگیت حتی اگر براساس استانداردها تولید شده باشد، علیرغم مقاومت بسیار بالا در برابر فشار خارجی، در صورت حمل اشتباه دچار تغییر شکل می شود. علاوه بر دفرمه شدن، ترک های مویی ایجاد شده در بدنه لوله ها در زمان حمل غیر استاندارد، مقاومت و استحکام آنها را کاهش می دهد. به همین دلیل در هر یک از مراحل حمل لوله کاروگیت پلی اتیلن چند اصل مهم باید رعایت شود که عبارتند از:
بارگیری لوله کاروگیت
از مهم ترین مراحل در حمل لوله کاروگیت پلی اتیلن، بارگیری است. در صورت حمل غیراستاندارد احتمال آسیب به کوپلر و محل اتصال لوله ها وجود دارد. ابتدا باید وضعیت کف خودروی حمل و نقل بررسی شود. این سطح باید تخت، تمیز و بدون هرگونه میخ، ضایعات فلزی یا برآمدگی های تیز باشد تا موجب خراشیدگی بدنه لوله نشوند. اگر حمل و جا به جایی لوله ها با لیفتراک انجام می شود، شاخک های فلزی آن باید با لوله های PVC یا پوشش های نرم پوشانده شوند تا لبه های تیز فلز با بدنه پلی اتیلنی برخورد نکند.
برای جابه جایی لوله کاروگیت بزرگ باید از جرثقیل مجهز به تسمه های نایلونی پهن استفاده کرد. توجه داشته باشید که ای لوله ها به هیچ عنوان نباید با زنجیر و کابل های سیمی جا به جا شوند، چون باعث بریدگی و ایجاد شیار در جداره خارجی لوله می شوند.
یکی دیگر از نکات بسیار مهم، توجه به نقطه ثقل در هنگام بلند کردن لوله است. نقطه ثقل باید به گونه ای انتخاب شود که در هنگام بلند کردن لوله ها تعادل حفظ و از سر خوردن آن ها از میان تسمه جلوگیری شود.
نحوه چیدمان لوله های کاروگیت
بعد از انتقال لوله های کاروگیت به خودروی حمل، باید به نحوه چیدمان آنها دقت داشت. چیدمان غلط به شدت باعث فشار به لوله های ردیف پایین شده و تغییر شکل می دهند. روش های مختلفی برای چیدن لوله های کاروگیت در داخل خودروهای حمل وجود دارد و اصلی ترین آنها عبارتند از:
- روش تلسکوپی: در این روش برای صرفه جویی در هزینه های حمل، لوله های کوچک تر در داخل لوله با سایز بزرگتر قرار می گیرند. به عنوان مثال لوله قطر 200 داخل لوله قطر 400 قرار گرفته و مهار می شود.
- چیدمان موازی: در این روش لوله ها باید به صورت موازی و به شکلی قرار گیرند که کوپلر یا بخش مادگی روی هم قرار نگیرند. بهتر است کوپلرها در دو سر خودرو و به صورت یکی در میان و سر و ته چیده شوند.
بعد از چیدمان لوله ها به یکی از دو روش بالا، باید با طناب های کنفی یا تسمه های پارچه ای بسیار مقاوم مهار شوند. دقت داشته باشید که به هیچ عنوان از سیم بکسل برای مهار کردن لوله ها استفاده نکنید، چون باعث فرورفتگی بدنه لوله می شوند.
تخلیه لوله های کاروگیت
لازم به ذکر است، بیشترین آسیب به لوله های کاروگیت در مرحله تخلیه آنها در محل پروژه رخ می دهد. چون کارگران برای سرعت بیشتر لوله ها را به پایین پرتاب می کنند. حتی اگر سطح زیرین کاملا نرم باشد، به هیچ عنوان نباید لوله ها به پایین پرتب شوند. اگر جرثقیل در دسترس نیست، می توانید با دو قطعه تیرچوبی مقاوم سطح شیبدار درست کنید و لوله ها آهسته روی آنها حرکت کرده و تخلیه شوند.
انبارداری لوله کاروگیت
در شرایطی که قرار است لوله ها برای مدت طولانی در انبار نگهداری شوند، لازم است شرایط محیط استاندارد شود. چون این لوله ها در برابر تابش نور خورشید و تماس با اشیای نوک تیز آسیب پذیرند. پیشنهاد می کنیم چند نکته زیر را در محل انبار لوله کاروگیت مد نظر قرار دهید:
- زمین باید صاف و بدون سنگ های بزرگ و اشیای تیز باشد.
- برای لوله های دارای مقاومت و استحکام پایین، ارتفاع چیدمان نباید از ۱.۵ متر بیشتر شود.
- اگر لوله ها بیش از ۶ ماه در فضای باز می مانند، روی آن ها را با چادرهای برزنتی بپوشانید تا در برابر اشعه فرابنفش خورشید محافظت شوند.
استانداردهای حمل لوله کاروگیت
لوله های کاروگیت نقش بسیار مهمی در پروژه های عمرانی و صنعتی دارند. به همین دلیل استانداردهای مختلفی برای هر یک از مراحل حمل و انبارداری آنها ارائه شده تا از بدنه آنها محافظت شود. اصلی ترین استانداردهای حمل لوله کاروگیت عبارتند از:
- استاندارد DIN 16961: براساس این استاندارد در زمان بارگیری کف تریلر یا لیفتراک باید با مواد نرم یا پلی اتیلن پوشانده شود. علاوه براین، لوله ها نباید بیشتر از یک متر از تریلر بیرون بزنند. اگر لوله طول بالایی دارد بهتر است زیر آن تکیه گاه قرار گیرد تا از خمیدگی لوله جلوگیری شود.
- استاندارد PPI: براساس این استاندارد، لوله های کاروگیت باید به گونه ای چیده شوند که وزن ردیف های بالایی باعث بیضی شدن لوله های پایین نشود. برای جلوگیری از غلتیدن لوله ها در هنگام حرکت خودرو، باید در ردیف اول از گوه های چوبی در طرفین لوله استفاده شود. علاوه براین، عرض تسمه های مهار بار نباید کمتر از ۵ سانتی متر باشد تا فشار در یک نقطه متمرکز نشود.
- استاندارد ASTM D2321: این استاندارد بمربوط به انبارداری لوله های کاروگیتاست و بیان می کند که حداکثر ارتفاع مجاز برای انبار کردن لوله بر اساس قطر آن تعیین می شود، اما به طور کلی نباید از ۲ متر تجاوز کند. همچنین، لوله ها نباید در مجاورت مواد شیمیایی و منابع حرارتی قرار بگیرند.
جدول ظرفیت حمل لوله کاروگیت
یکی از مسائل بسیار مهم در حمل لوله کاروگیت، تعداد استاندارد لوله ها در هر ماشین است. در جدول زیر با رعایت استانداردها این اطلاعات ارائه شده است:
طریقه نصب لوله کاروگیت
برای بالا بردن طول عمر لوله های کاروگیت در پروژه ها، نحوه نصب آنها به شدت اهمیت دارد. چون بخش زیادی از مقاومت این لوله ها در برابر فشار داخلی و خارجی تحت تاثیر تراکم و نوع خاک اطراف آن است. در حالت کلی نحوه نصب لوله کاروگیت پلی اتیلن شامل مراحل زیر است:
آماده سازی ترانشه یا کانال
اولین مرحله برای نصب این لوله ها، حفر کانال با عرض و عمق استاندارد است. عرض ترانشه یا کانال باید به گونه ای باشد که فضای کافی برای کارگران و تجهیزات تراکم ساز در دو طرف لوله وجود داشته باشد. در اغلب مواقع عرض کانال 30 تا 60 سانتی متر بیشتر از قطر لوله در نظر گرفته می شود. کف کانال باید صاف و بدون سنگ های بزرگ، کلوخ یا اجسام تیز باشد تا از فشار روی لوله جلوگیری شود.
ایجاد بستر نصب لوله
قبل از قرار دادن لوله، باید لایه ای از مواد نرم و دانه ریز مانند ماسه یا گراول نخودی به ضخامت ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر در کف کانال ریخته و تراز شود. این لایه بستر، وظیفه توزیع یکنواخت بار را بر عهده دارد و به شدت در جلوگیری از نشست موثر است.
قرار دادن لوله در کانال
این مرحله باید با دقت بالایی انجام شود و لوله ها باید با احتیاط و با استفاده از طناب یا تسمه به داخل کانال هدایت شوند. در این مرحله باید دقت کرد که جهت قرارگیری کوپلرها یا مادگی معمولا باید در خلاف جهت جریان سیال باشد تا رسوب گذاری در محل اتصال به حداقل برسد.
پس از قرار گرفتن لوله ها در کانال، با یکی از روش های زیر اتصال لوله کاروگیت انجام می شود:
- اتصال لوله کاروگیت با جوش اکستروژن
- اتصال با کوپلر حرارتی
- اتصال با کوپلر واشر سرخود
- ریختن خاک اطراف لوله
این مرحله حساس ترین بخش اجرای لوله کاروگیت است. مواد بستر باید در لایه های ۱۵ سانتی متری در اطراف لوله ریخته شود و تا زیر لوله متراکم شوند. هدف این است که هیچ فضای خالی زیر لوله باقی نماند، زیرا این فضاهای خالی عامل اصلی دفرمه شدن لوله در آینده هستند.
خاک ریزی نهایی
پس از پوشاندن روی لوله با حداقل ۱۵ تا ۳۰ سانتی متر خاک نرم و متراکم، می توان مابقی کانال را با خاک معمولی پر کرد. برای تضمین سلامت لوله در برابر بارهای مرده و زنده، باید به حداقل عمق دفن لوله ها توجه داشت. بر اساس نوع کاربری سطح زمین حداقل عمق دفن لوله ها تعیین می شود و مقادیر زیر استاندارد هستند:
- در مناطق فاقد بدون ترافیکی: حداقل 500 میلی متر
- در مسیرهای عبور خودروهای سبک: حداقل 600 میلی متر
- در جاده ها و محل های تحت بار ترافیک سنگین: حداقل 800 میلی متر
دقت داشته باشید که در نقاط پر رفت و آمد، مجموع ضخامت لایه های خاک ریزی نباید از 0.3 متر کمتر باشد تا پایداری لوله حفظ شود.
سخن آخر
در این مطلب طریقه حمل و نصب لوله های کاروگیت بررسی و استانداردها و نکات مهم در هر مرحله بیان شد. انجام این کار نیاز به دقت بالایی دارد و بهتر است توسط افراد متخصص انجام شود تا طول عمر لوله تضمین شود. علاوه براین، لوله کاروگیت باید از استحکام بالایی برخوردار بوده و براساس استانداردها تولید شده باشد. کاروگیت سازان تولیدکننده لوله کاروگیت در سایزهای متنوع با کیفیت تضمین شده است و بعد از خرید اطلاعات کافی برای حمل و نصب این محصولات ارائه می دهد.
سوالات متداول
حداقل فاصله مجاز لوله کاروگیت با کابل های برق و سایر رساناها در زمان نصب چقدر است؟
در کابل های زیر 1 kv حداقل فاصله در تقاطع 0.1و در لوله گذاری موازی 0.2 متر است. اما برای کابل های بالای 1kv، این فواصل به ترتیب به 0,2 و 0.4 متر افزایش می یابد که در صورت عدم امکان رعایت، استفاده از پوشش های حرارتی یا صفحات محافظ الزامی است.
حداقل فاصله بین لوله های کاروگیت در نصب موازی چقدر است؟
لوله های دارای قطر کمتر از 600 میلیمتر، حداقل 300 میلیمتر، لوله های با قطر 600 تا 1800 میلیمتر حداقل فاصله نصف قطر و برای لوله های با قطر بیشتر از 1800 میلیمتر فاصله باید حداقل 900 میلیمتر باشد.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.